Zijn dolfijnen veroordeeld tot een leven in een bassin?
Dolfijnen zijn gevoelige, intelligente en sociale zeezoogdieren die ernstig lijden onder gevangenschap. Ze zitten opgesloten in kunstmatige bassins die duizenden keren kleiner zijn dan hun natuurlijke leefgebied. Daardoor worden ze beroofd van bewegingsvrijheid, prikkels en betekenisvolle sociale interacties.
In het wild leggen deze onvermoeibare zwemmers tot 100 kilometer per dag af en duiken ze tot 200 meter diep. In gevangenschap ontwikkelen ze stress en stereotiep gedrag. Hun welzijn wordt ernstig aangetast en ze krijgen niet de kans om zich te ontplooien en te gedijen zoals ze dat in vrijheid zouden kunnen.
Richard O’Barry kent deze realiteit maar al te goed. Als voormalig trainer van de dolfijnen uit de bekende televisieserie ‘Flipper' keerde hij de industrie de rug toe en richtte hij Dolphin Project op, een organisatie die zich sinds 1970 verzet tegen de gevangenschap van dolfijnen.
Een baanbrekend project in Italië
In de Golf van Tarente, in het zuiden van Italië, wordt momenteel een belangrijke stap gezet voor dolfijnen in gevangenschap.
Het San Paolo Dolphin Refuge, ontwikkeld door de organisatie Jonian Dolphin Conservation, wordt binnenkort het eerste Europese zeereservaat dat speciaal is ingericht om dolfijnen uit dolfinaria op te vangen.
Het opvangcentrum ligt vlak bij het eiland San Paolo, in een beschermd zeegebied van ongeveer zeven hectare. De belangrijkste installatie bestaat uit een ruime zone met natuurlijk zeewater, aangevuld met veterinaire voorzieningen en acclimatisatiezones.
In augustus 2026 hebben de autoriteiten van de Italiaanse regio Apulië het centrum officieel erkend en vergund. Daarmee is de weg vrijgemaakt voor de komst van de eerste bewoners.
Binnenkort kunnen de eerste zes dolfijnen er een nieuwe thuis vinden, ver weg van de betonnen bassins waarin ze tot nu toe hebben geleefd.
GAIA pleit voor de ontwikkeling van zeereservaten
Voor GAIA mag de sluiting van dolfinaria er niet toe leiden dat dolfijnen simpelweg van het ene kunstmatige bassin naar het andere worden overgebracht.
Het doel is om geleidelijk een einde te maken aan de gevangenschap van walvisachtigen, en tegelijk te garanderen dat elke dolfijn de zorg krijgt die hij nodig heeft.
Dat betekent onder meer een volledig verbod op voortplanting in gevangenschap, een individuele voorbereiding op eventuele overplaatsingen en de ontwikkeling van een Europees netwerk van zeereservaten.
Het project in Tarente vormt een belangrijke en hoopgevende stap in die richting.
