Van paard tot steak

Latijns-Amerikaans paardenvlees wordt massaal uitgevoerd, in het bijzonder naar Europa, en komt zo ook op het bord van de Belgische consument terecht. België speelt een belangrijke rol bij de import en de consumptie van paardenvlees afkomstig uit Latijns-Amerika.

GAIA vraagt de supermarkten om voluit hun verantwoordelijkheid te nemen in dit verhaal: ze moeten stoppen met de verkoop van paardenvlees dat afkomstig is uit landen waar de herkomst en het dierenwelzijn niet kunnen worden gegarandeerd. We moedigen ook de consumenten aan niet langer paardenvlees te eten, zeker niet als het afkomstig is uit andere landen.

Resultaten

2010: Colruyt en Makro bevoorraden zich enkel nog in de EU 2010: Colruyt en Makro bevoorraden zich enkel nog in de EU
2010: geen paardenvlees meer uit Mexico en Brazilië in Belgische supermarkten 2010: geen paardenvlees meer uit Mexico en Brazilië in Belgische supermarkten
2011: Lidl België beslist om niet langer paardenvlees te verkopen 2011: Lidl België beslist om niet langer paardenvlees te verkopen
2015: de EU verbiedt de import van paardenvlees uit Mexico 2015: de EU verbiedt de import van paardenvlees uit Mexico
2016: Bij Delhaize ligt enkel nog Europees paardenvlees in de winkelrekken 2016: Bij Delhaize ligt enkel nog Europees paardenvlees in de winkelrekken
2017: Colruyt stopt verkoop Roemens vlees 2017: Colruyt stopt verkoop Roemens vlees
2017: Aldi stopt verkoop paardenvlees uit Latijns-Amerika 2017: Aldi stopt verkoop paardenvlees uit Latijns-Amerika

Downloads

  • pdf

    Onderzoeksrapport van GAIA in Argentinië, 2011

    Download
  • pdf

    Onderzoeksrapport van GAIA in Brazilië en Mexico, 2010

    Download
  • docx

    Mishandeling van Roemeense paarden voor Belgische consumptie (persbericht, juli 2013)

    Download
  • pdf

    Het welzijn van Europese paardachtigen in 2015, een rapport (in het Engels) van World Horse Welfare & Eurogroup for Animals

    Download
  • pdf

    Onderzoek: de handel in paardenvlees in Argentinië en Uruguay (2015)

    Download

Wetgeving over Dierenwelzijn

Meer informatie

Onderzoek van GAIA

In 2009 en 2010 trok een speciaal team van GAIA naar Mexico, Brazilië en Argentinië om er de omstandigheden te onderzoeken van het transport en de slachting van paarden bestemd voor vleesconsumptie. De slachthuizen bevoorraden zich met paarden die gebruikt worden in boerderijen, voor paardenkoersen of dienst doen als hobbypaard. Tijdens het vervoer, over afstanden tot 2.500 km, krijgen de gewonde of uitgemergelde paarden geen eten of drinken. Vaak worden ze met veel geweld opgeladen in de overvolle, onaangepaste vrachtwagens.

De Roemeense paarden die op het bord van de Belgische consument terechtkomen, worden ook mishandeld. Dat blijkt uit een onderzoek dat GAIA in mei 2013 voerde in Roemenië, de belangrijkste leverancier van paardenvlees in de EU. De beelden die de dierenrechtenorganisatie maakte, zijn schokkend: paarden en ezels die uitgemergeld en verwaarloosd zijn, paarden die brutaal geslagen worden ... Het onderzoeksteam filmde ook hoe handelaars de kracht van de paarden testen door ze betonblokken of karren met geblokkeerde wielen te laten voorttrekken.

Uit een nieuw onderzoek in 2014 van GAIA en bevriende organisaties blijkt dat dezelfde problemen zich in Amerika voordoen: zieke of gewonde paarden die niet verzorgd worden, onbekwaam personeel dat de paarden brutaal behandelt, langdurige transporten zonder eten of drinken, paarden die gestolen worden, slachthuizen die niet aan de normen voldoen, verschrikkelijke omstandigheden waarin de dieren worden geslacht, geen traceerbaarheid en risico's voor de volksgezondheid. De garanties over het respect voor de dieren en over het naleven van de Europese normen vanwege de bedrijven die van deze handel leven, zijn puur bedrog.

GAIA vraagt de supermarktketens om geen paardenvlees meer te verkopen, zeker niet als het uit andere landen komt, zolang het dierenwelzijn niet voldoende gegarandeerd wordt. Een onafhankelijke audit moet uitmaken of het welzijn van de paarden in de ganse keten wel degelijk - en niet alleen op papier - gegarandeerd is: tijdens het transport, maar ook bij het laden en lossen, op de verzamelplaatsen en in het slachthuis.

België als draaischijf

België wordt beschouwd als een draaischijf in de internationale paardenvleeshandel. Vier Belgische bedrijven hebben de touwtjes van deze lucratieve handel in handen: Chevideco, Equinox, Multimeat en Velda. Die grote namen op de wereldmarkt hebben voor hun productie in tal van landen geïnvesteerd. Ze bezitten er onder andere slachthuizen.

België importeert niet uitsluitend om te voldoen aan de nationale consumptie. Een groot deel van het door de Belgische bedrijven ingevoerde paardenvlees wordt geëxporteerd naar onder andere Japan, Nederland, Frankrijk en Italië.

Voor de commerciële belangen van Belgische paardenvleesbedrijven lijden elk jaar tienduizenden paarden.

De Europese wetgeving voor het transport of het kweken van dieren is niet van toepassing buiten de Europese Unie. Enkel de Europese normen voor het slachten van dieren gelden ook voor de export, maar de Europese Commissie legt geen enkele eis op inzake het welzijn van dieren die elders leven.

Lange afstanden tot in Mexico

In 2007 moesten de drie paardenslachterijen in de Verenigde Staten, allemaal eigendom van Belgische ondernemingen, hun deuren sluiten. Dit op grond van de wet die het slachten van paarden voor consumptie verbiedt. Toch worden vanuit de VS jaarlijks nog tienduizenden paarden over lange afstanden vervoerd naar Mexico of Canada, om daar geslacht te worden.

Dierenveilingen in de VS
De meeste Amerikaanse paarden die naar Mexico worden getransporteerd, worden verkocht op veilingen in de VS. Daarna worden ze vaak op dubbeldekker vrachtwagens geladen, waarin ze constant gebogen staan. Zo worden ze naar een gigantisch verzamelcentrum in Texas gebracht. Daar blijven ze enkele dagen, vooraleer ze de Mexicaanse grens oversteken op weg naar het slachthuis.

Geen enkele schuilplaats
De meest beruchte van deze zogenaamde feedlots is Beltex, eigendom van het Belgische bedrijf Multimeat. In tegenstelling tot wat de Texaanse dierenbeschermingswetten voorschrijven, konden wij aantonen dat er bij Beltex geen enkele schuilplaats voorzien was, ondanks de hoge temperaturen en de vaak hevige regenval. Er stierven paarden nog voor ze hun weg konden hervatten.

Barslechte reputatie
GAIA bezocht de Mexicaanse veemarkt van San Bernabé. De reputatie van die markt is eveneens barslecht. Onze beelden tonen zwaargewonde paarden met open wonden. Ook worden dieren dood uit vrachtwagens geladen. De paarden worden gedwongen om op de aanhangwagens te springen, zonder loopplank. De dieren worden op een brutale, onverschillige manier op elkaar gepropt in aanhangwagens zonder dak.

placeholder

In Brazilië: verwaarlozing en ondervoeding

De lijdensweg van het Braziliaanse paard begint reeds voordat het dier wordt getransporteerd. Paardenhandelaars, ‘juntadores' genaamd, trekken van boerderij naar boerderij en verzamelen 'overtollige' paarden in het hele land. Vrachtwagenchauffeurs bezoeken de paardenverzamelaars en laden verwaarloosde en ondervoede paarden op.

2.500 km zonder eten of drinken
In de praktijk blijven de paarden de hele tijd in de vrachtwagen zitten terwijl de transporteurs andere verzamelaars bezoeken. Sommige paarden vertoeven drie dagen in deze mobiele hel, tot 2.500 kilometer lang. Tijdens de rit krijgen de paarden geen eten of drinken, zelfs niet tijdens extreme warme en droge periodes.

Gevaarlijke omstandigheden
De onaangepaste vrachtwagens zonder laadklep, zonder dak en zonder tussenschotten, vormen een bijkomend risico voor de paarden. Zwakke dieren worden met touwen vastgebonden. In dergelijke omstandigheden kunnen val- en glijpartijen fatale verwondingen veroorzaken.

Overbeladen
Om de transporten rendabeler te maken, overladen de chauffeurs hun vrachtwagens. We zagen hoe onbekwame vrachtwagenchauffeurs en paardenhandelaars dieren brutaal mishandelden. Een beeldfragment van de film van GAIA onthult hoe paarden in vrachtwagens zonder laadklep worden gedwongen. Een touw wordt rond de onderkaak gespannen en het paard moet een te hoge afstand overbruggen om van opzij in de gammele beestenwagen te geraken. De handelaars blijven trekken en sleuren. Het paard brult van de pijn, valt en verwondt zich. Gevallen paarden krijgen elektrische schokken, zelfs op het hoofd, om ze te doen rechtstaan.

Hongerdood
Als ze aankomen in het slachthuis ontvangen de paarden geen geschikt voedsel. Als ze niet onmiddellijk geslacht worden, sterven ze vanzelf ter plekke. De onderzoekers van GAIA bezochten het Braziliaanse slachthuis POMAR, dat naar Europa en België exporteert. Dat slachthuis werd heropend na een administratieve sluiting om sanitaire of veiligheidsredenen. Gedurende de sluiting kwamen in het slachthuis nog altijd paarden aan uit heel het land. Ze werden daar gehouden maar niet geslacht, en ze kregen geen eten. Tientallen dieren stierven de hongerdood.

Het vlees van Mexicaanse en Braziliaanse paarden eindigt in de Europese winkelrekken. Of in potjes hondenvoer, als de paarden te zwaar gewond, oud of ziek zijn.

placeholder

Argentinië, waar paardenleed welig tiert

In november en december 2010 voerde GAIA een onderzoek uit in Argentinië. De gefilmde beelden toonden zeer magere, ondervoede, zwaar verwaarloosde paarden met etterende wonden.

Bij ons in de supermarkt
Na het onderzoek van GAIA uit 2009 beslisten de Belgische supermarkten om paardenvlees uit Mexico of Brazilië uit de rekken te halen. Maar sommige vervingen het door paardenvlees uit Argentinië. In tegenstelling tot wat die supermarkten en hun leveranciers beweren, worden de dieren in dat land evenmin met respect behandeld. Een overzicht.

Ellende troef
Het onderzoeksteam van GAIA trof op de verzamelplaatsen paarden met etterende wonden aan. Een paard hinkte zelfs rond op drie benen, het vierde been hing te bengelen. Toch werd het dier op de vrachtwagen gedreven. Enkele paarden kwamen met hun hoofd of benen vast te zitten in de houten omheining en in de ijzerdraad. De onderzoekers zagen ook dode paarden in staat van ontbinding, ook op een terrein achter een slachthuis dat paardenvlees uitvoert naar België.

Routineus geweld
Het opladen van de paarden richting slachthuis gebeurde zeer chaotisch. Bij één leverancier viel een paard neer onder een regen van zweepslagen en werd hij gebeten door opgefokte honden. Op andere plaatsen kregen paarden bij het opladen ook stroomstoten toegediend. In de nabijheid van een slachthuis dat ook naar België exporteert, zag het onderzoeksteam van GAIA paardenkadavers liggen - in verregaande staat van ontbinding.

Niet volgens de normen
Het transport kan tot 20 uur duren, over een afstand van 1.500 km en in vrachtwagens die in geen geval zouden voldoen aan de Europese normen. Tijdens het transport krijgen de paarden geen eten of drinken.

Oormerken en brandmerken
Voor de paarden naar het slachthuis worden gevoerd, worden ze gebrandmerkt met de letter 'F' van Frigorifico, wat slachthuis betekent. Brandmerken is een pijnlijke verminking en is in België verboden. We stelden vast hoe er bij het oormerken van de paarden paniek ontstaat onder de dieren. Waarna de oppassers alweer geneigd zijn om naar geweld te grijpen.

Gestolen paarden
In Argentinië en Uruguay is er een welig tierende handel in gestolen paarden. Het systeem van traceerbaarheid is totaal onbetrouwbaar. Dat zet de deur open voor frauduleuze praktijken. Dat er vlees van gestolen paarden in het vleescircuit terecht komt, staat buiten kijf.

Open uw mailbox en maak een nieuw bericht aan. Klik op de eerste knop hieronder en plak de e-mailadressen in de adresbalk van uw nieuw bericht. Klik op de tweede knop en plak de tekst in uw nieuw bericht. Verzend, en u bent er!
Sluiten
De tekst is correct gekopieerd.